Pomnik rotmistrza Pileckiego
Kończy się montaż pomnika rotmistrza Witolda Pileckiego. Bohaterski żołnierz Wojska Polskiego i Armii Krajowej, dobrowolny więzień Auschwitz, autor pierwszych raportów o Holokauście, honorowy obywatel m.st. Warszawy zostanie upamiętniony na Żoliborzu
– W stolicy zostanie upamiętniony człowiek, którego postawa i bohaterstwo budzi olbrzymi szacunek i wręcz niedowierzanie co do bezmiaru jego poświęcenia – mówi Hanna Gronkiewicz-Waltz, prezydent Warszawy. – Do tej pory jego grób nie został odnaleziony, ale przy tym pomniku będziemy go wspominać i oddawać mu cześć.
Pomnik powstał w wyniku uchwały Rady Warszawy z marca 2014 r. popierającej inicjatywę stowarzyszenia Młodzi dla Polski. We wrześniu 2014 r. stołeczny ratusz ogłosił konkurs na projekt, na który wpłynęły 42 prace. Zwyciężyła rzeźba autorstwa Jacka Kicińskiego i Rafała Stachowicza. Monument został zrealizowany z budżetu miasta, jego koszt to blisko 1,4 mln zł.
Pomnik Witolda Pileckiego powstaje po północnej stronie pasa dzielącego jezdnię al. Wojska Polskiego u zbiegu z ul. Bitwy pod Rokitną. Lokalizacja monumentu nawiązuje do miejsca, w którym rotmistrz Pilecki w 1940 r. dołączył do łapanki, aby znaleźć się wśród osób wywiezionych do obozu koncentracyjnego.
Pomnik składa się z granitowego sześcianu z pęknięciem na całej wysokości, w którym umiejscowiona jest brązowa postać rotmistrza Pileckiego. Na bokach kamiennej bryły powtarza się wielokrotny cień jego sylwetki oraz opisane jest dzieło życia rotmistrza oraz śmierć w wyniku mordu sądowego w 1948 roku.
Witold Pilecki – rotmistrz kawalerii Wojska Polskiego, współzałożyciel Tajnej Armii Polskiej, żołnierz Związku Walki Zbrojnej/Armii Krajowej, oficer Komendy Głównej Armii Krajowej i ,,NIE”. Jako dobrowolny więzień KL Auschwitz zorganizował w obozie ruch oporu. Autor pierwszych raportów o Holokauście, tzw. Raportów Pileckiego. Dzięki jego działalności świat dowiedział się o zbrodniach niemieckich. Po wojnie został wrogiem Polski Ludowej, ofiarą mordu sądowego. 15 marca 1948 roku został skazany na karę śmierci. Pośmiertnie odznaczony Orderem Orła Białego (2006) oraz awansowany do stopnia pułkownika (2013). Uznany za jednego z najodważniejszych ludzi II wojny światowej. Honorowy obywatel m. st. Warszawy (2009).
